Menu

مشخصات کلی پیرامون هندوستان؛

مشخصات کلی پیرامون هندوستان؛


هندوستان در جنوب قاره آسیا، مهد یکی از پنج تمدن کهن دنیا و سرزمین نژادها، زبان¬ها، آیین¬ها و فرهنگ¬های گوناگون است. جمعیت یک میلیارد و 210 میلیونی  هند سبب شده که دومین کشور  از جهت جمعیت، و وسعتِ 3 میلیون و 166 هزار کیلومتری اش  نیز این کشور را به عنوان هفتمین کشور بزرگ دنیا مشهور نموده است. هند به رهبری ماهاتما گاندی طعم استقلال را چشید و با پیشرفت¬های علمی اقتصادی و صنعتی اکنون در پله دهمین کشور صنعتی جهان قرار گرفته¬اند. از ایالت¬های شمالی در دامنه کوه¬های پهناور هیمالیا نظیر کشمیر که همواره آب و هوای دلپذیر و چهار فصل دارند که بگذریم در اغلب نقاط کشور آب و هوای منطقه گرمسیری ـ استوایی همراه با باران¬های موسمی را شاهد هستیم. زبان رسمی هندی و خط نگارشی، هندی یا به قول خودشان «دیوناگری» است اما در حال حاضر مکاتبات رسمی و اداری کشور و تقریبا تدریس و تحقیق در مراکز آموزش عالی نیز مانند پیش از استقلال به زبان انگلیسی است. البته زبان فارسی حدود 700 سال رایج بوده است. طبق قانون اساسی،هندوستان یک اتحادیه متشکل از ایالات، جمهوری دمکراتیک سوسیالیستی و سکولار و حکومتی با نظام پارلمانی است که به صورت فدرال اداره می شود. 
نام "هند"  و هم‌چنین صورت‌های آن در زبان‌های غربی ازجمله India در انگلیسی برگرفته از زبان پارسی باستان است که به جای واژه سانسکریت "سیندو" به‌کار می‌رفته و نام رودخانه سند بوده‌است.  همچنین واژه «هندوستان» که به عنوان نام کامل این سرزمین در اغلب کشورها از جمله خود هند رواج دارد واژه‌ای فارسی است به معنی «سرزمین هندوها».
دین حدود 80% مردم، هندو بوده و مسلمانان 15 درصد جمعیت را تشکیل می دهند و 5% دیگر از هندی ها دارای ادیانی چون آیین مسیح، یهود، بودا، زرتشت، سیک و جین تبعیت می کنند. این کشور در حال حاضر با داشتن 535 دانشگاه، 17000 دانشکده،1800 دانشکده دخترانه، 30 موسسه آموزش عالی دولتی و 700 مرکز تحقیقات علمی مقام نخست را در بین کشورهای در حال توسعه دارا و سومین قدرت تحقیقاتی جهان است. 
هند از مهمترین تولید کنندگان عمده نرم افزارهای رایانه ای در جهان و مجهز به سیستم و سامانه های ماهواره ای در زمینه تحقیقات کشاورزی، هواشناسی مخابراتی و نظامی است. 
این کشور حدود هزار شبکه تلویزیونی دارد که نیمی از آن به صورت زنده برنامه پخش می¬کنند، سرعت اینترنت هم کمتر از 3 مگابایت نیست. آخرین نکته اینکه واحد پول این کشور روپیه می باشد و در حال حاضر نرخ ارزش برابری یک دلار آمریکا حدود 52 روپیه است.

پرچم هند: پرچم ملی کشور هند دارای سه رنگ افقی، از بالا به پایین، زعفرانی، سفید و سبز است. در وسط این پرچم گردونه‌ای با بیست و چهار پره به رنگ سرمه‌ای است. رنگ زعفرانی سمبل شجاعت، دلیری، وارستگی و فداکاری، رنگ سفید بیانگر خلوص و حقیقت و رنگ سبز به معنای ایمان، اعتقاد، باروری و حاصلخیزی است. گردونه پرچم که به آن دارما چاکرا گفته می‌شود، نمادی باستانی در آیین بوداست که توسط آشوکا پادشاه قدرتمند قرن چهارم قبل از میلاد به عنوان گردونه قانون استفاده می‌شد.
روز استقلال و روز جمهوری: کشور هند در ۲۳ مرداد ۱۳۲۶ (۱۵ اوت ۱۹۴۷) و درست یک روز پس از استقلال پاکستان (از بریتانیا) استقلال یافته‌است. قانون اساسی این کشور نیز در ۵ آذر ۱۳۲۸ (۲۶ نوامبر ۱۹۴۹) تصویب شد، ولی از آنجا که برخی از مواد آن بلافاصله دستخوش تحول گردید و بخش عمده این قانون در ۶ بهمن ۱۳۲۸ (۲۶ ژانویه ۱۹۵۰) - که به عنوان «روز آغاز» شناخته شده‌است - عملی گشت، این روز در کشور هند به عنوان «روز جمهوری» جشن گرفته می‌شود. شعار ملی کشور هندوستان   सत्यमेव जयते به معنای "تنها راستی است که پیروز است"


تعطیلات رسمی
در هند به‌طور سراسری تنها سه روز تعطیلی رسمی وجود دارد. اما بجز این سه روز هر یک از ایالت‌ها تعطیلات رسمی جداگانه خود را دارند.  
1.    روز جمهوری (۲۶ ژانویه ( روز اعلان جنبش جمهوری در هند (سال ۱۹۵۰م)
2.    روز استقلال (۱۵ اوت)روز استقلال هند از بریتانیا (از سال ۱۹۴۷م)
3.    گاندی جایانتی (۲ اکتبر) زادروز مهاتما گاندی
با توجه به تنوع زیاد فرهنگی، مذهبی و دینی؛ ایام مهم ادیان و مذاهب مختلف در این کشور تعطیلات سراسری محسوب می‌شوند. چهار رویداد اسلامی عید قربان، عاشورا، میلاد پیامبر اسلام و عید فطر جزو تعطیلات سراسری هند هستند.
آب و هوا
 هند دارای تنوع بسیار قابل توجهی است و کوهستان‌های همیشه پوشیده از برف هیمالیا تا منطقه حاره و گرمسیری میانه و جنوب و کویر خشک غرب این کشور را دربر می‌گیرد.
چهار فصل هند شامل: سرد وخشک از ماه دسامبر تا فوریه، گرم و خشک از ماه مارس تا مه، فصل بارش از ماه ژوئن تا سپتامبر و معتدل در ماههای اکتبر و نوامبر است. به طور میانگین ۱۰۰۰ تا۱۵۰۰ میلمتر باران در سال، تقریباً سراسر هند را دربر می‌گیرد که این مقدار به ۲۵۰۰ میلیمتر در سواحل و ناحیه شمال شرقی هند می‌رسد.  میانگین بارندگی سالانه در بنگال غربی به بیش از ۱۱هزار میلیمتر در سال می‌رسد.  این کشور دارای آب و هوای بسیار متنوعی می‌باشد. 
زبان
طبق آمار رسمی دولت در سال ۲۰۰۱، در سرزمین هند ۲۹ زبان دارای گویشور بالای یک میلیون نفر است و ۱۲۲ زبان دیگر دارای گویشورانی بیش از ده هزار نفر هستند.  تعداد گویش‌ها، لهجه‌ها و زبان‌هایی که روزانه در این کشور مکالمه می‌شود بسیار بیشتر است. در حالی که زبان‌های هندی و انگلیسی ارتباطات رسمی و امور دولتی را برعهده دارند، هر ایالت دارای زبان‌های رسمی ویژه خود است برای نمونه زبان رسمی ایالت دهلی یا ناحیه ملی پایتخت به ترتیب انگلیسی، اردو و هندی است.
در قانون اساسی هند، زبان هندی (از شاخه زبان‌های هند و ایرانی یا هندو اروپایی) زبان رسمی سراسر کشور اعلام شده‌است. افزون برآن در سال ۲۰۰۵ زبان‌هایی که به‌عنوان زبان‌های رسمی در ایالت‌های هند شناخته شده‌اند به ۲۲ زبان رسید که عبارتند از: هندی، اردو، آسامی، اوریا، بنگالی، بودو، پنجابی، تلوگو، تامیلی، دوگری، سانتالی، سانسکریت، سندی، گجراتی، کنکانی، کشمیری، کانادا، مالایالم، میتی، مایتیلی، مراتی و نپالی نیز به رسمیت شناخته شده‌اند.  این زبان‌ها به دو شاخه اصلی دراویدی (۲۲٪) که بیشتر در جنوب هند تکلم می‌شوند و هندو اروپایی(۷۰٪) تقسیم می‌شوند در هند ۴۲۸ زبان وجود دارد که ۴۱۵ زبان زنده هستند و کاربرد دارند و ۱۳ زبان امروزه منسوخ شده‌است. 
زبان‌های سانسکریت و تامیل زبان‌های اصلی و سنتی هند شناخته می‌شوند و در طول تاریخ طولانی این سرزمین در تغییر و تحول زبان‌های رایج در این منطقه زبان‌های فارسی و انگلیسی نقش مهمی بر عهده داشته‌اند. سالیان دراز حکومت استعماری بریتانیا بر شبه قاره هند و انجام بخش عمده‌ای از امور اداری به زبان انگلیسی موجب شده این زبان، زبان دوم بسیاری از مردم هند باشد.