Menu

Enter Title

معرفی مختصر از شهرهای دانشجویی هند

 

  1. دهلی نو

دهلی دومین کلانشهر بزرگ هند است و دهلی نو، پایتخت هند، نیز بخشی از این کلانشهر است. دهلی طبق سرشماری سال ۲۰۰۱ با جمعیتی برابر 14 ميليون نفر جمعیت مرکزی و بیش از ۲۲ میلیون نفر در کلان شهر دهلی یکی از بزرگترین شهرهای هند است و با قدمتی افزون بر ۵۰۰۰ سال به همراه دمشق و بنارس از قدیمی‌ترین شهرهای جهان محسوب می شود. این شهر تاکنون ۱۱ بار ویران گشته و از نو ساخته شده‌است. دهلی قدیمی ترین ناحیه مسکونی جهان به شمار می‌رود که تاکنون همواره مسکون بوده است. دهلی آمیخته ای است از جامعه سنتی و مدرن و نمودی است از اجتماع مذاهب ، قومیت ها و فرهنگ های مختلف.

موقعیت جغرافیایی استثنایی دهلي سبب شده است تا اين شهر از دیرباز بر مسیر تجاری که از شمال غربی هند به کرانه های رود گنگ کشیده شده بود، تسلط پیدا کند. این وضعیت رونق شهر دهلی را در پی آورد و به تبع آن این شهر به یکی از مراکز اصلی فرهنگی و روشنفکری هند تبدیل شد.

دهلی نو از نظر اقتصادی وضعیت بسیار مطلوبی دارد و از این لحاظ اقتصاد آن به سرعت در حال رشد است. براساس آمار سال ۲۰۰۱ نزدیک به ۱۳ میلیون نفر در دهلی زندگی می کردند که این میزان در سال ۲۰۰۵ به ۱۵ میلیون نفر رسیده است. این آمار نشانگر آن است که جمعیت دهلی در سال های اخیر با ۶۰درصد رشد مواجه بوده است.

این در حالی است که با احتساب شهرک های نویدا ، گورگاون ، فریدآباد و قاضی آباد جمعیت این ابرشهر به ۲۰ میلیون نفر می رسد. با توجه به موقعیت‌های مناسب و زیاد کار، میلیون‌ها نفر از مناطق روستایی ایالت های همجوار هاریانا ، پنجاب ، اوتارپرادش و بیهار جذب شهر دهلی شده اند. در همین چارچوب نیز فشارها بر دولت ایالتی دهلی در راستای منطبق کردن زیرساخت های شهر با جمعیت ساکن دهلی به شدت افزایش یافته است.

در سال ۲۰۰۱ دولت طرح جدیدی را به عنوان نقشه اصلی به اجرا درآورد. این طرح به منظور گسترش مناطق جدید مسکونی، تجاری و صنعتی در محدوده شهر دهلی و حتی نواحی خارج از آن به اجرا درآمد.

از سال ۱۷۷۲ ميلادي تا ۱۹۱۱ ميلادي شهر کلکته پایتخت هندوستان بود ولی به خاطر مرکزیت دهلی، جرج پنجم بریتانیا، که در دههٔ ۱۹۰۰ پادشاه هند به شمار می آمد پایتخت را از کلکته به دهلی نو منتقل کرد.
این شهر دارای پنج هزار سال قدمت است و آثار دوران تمدن موهنجودارو و یا دره رود سند در آن یافت شده است. دهلی اولین پایتخت حکومت مسلمانان از قرن دوازده تا ۱۹ میلادی بوده و طی قرون متمادی، جنگها و ویرانیهای فراوانی را به خود دیده است که از مهمترین آنها حمله تیمور و نادر شاه به این شهر را می توان نام برد. تخت طاووس و الماس معروف دریای نور از غنائم با ارزشی است که از این شهر به ایران منتقل شده است.

اولین جنگ برای استقلال سرزمین هند، درسال ۱۸۷۵ ميلادي در شهر دهلی به وقوع پیوست. انگلیسی ها در سال ۱۹۱۱ ميلادي مرکز حکومت خود را از کلکته به این شهر انتقال دادند. طراحی و احداث دهلی نو بلافاصله پس از استقرار حکومت انگلیسی ها، توسط یک معمار برجسته انگلیسی به نام ادوین لوتینز در جنوب دهلی آغاز گردید. دهلی نو پس از استقلال به عنوان پایتخت هند معرفی شد.

دهلی در طول تاریخ مهمترین مرکز تجاری و تبادل کالا در کل کشور هند بوده است. نام برخی از مکان های خرید و تجاری دهلی نیز ریشه در همین پیشینه تاریخی دارد.

نام هایی مانند شیخ سارای (Sheikh Sarai) و یوسف سارای (Yusuf Sarai) .
امروزه این شهر تجاری پر است از مراکز تجاری و فروش کالا و مغازه های کوچکی که در کل شهر پخش شده است. اجناس مهمی مانند جواهرات ، فرش و انواع زیرانداز، روسری های رنگارنگ ، سنگ های با ارزش و لباس های ابریشمی و نقره ای در اين شهر خرید و فروش می شوند.

از مراکز مهم و ناحیه های خرید می توان به باغ کارول (Karol Bagh) ، کوناوت (Connaught) و چندنی چوک (Chandni Chowk) را نام برد.

خیابان بابا خاراک (Baba Kharak) که در نزدیکی پارلمان هند واقع شده است نیز یکی از مهترین مراکز فروش لباس ها و روسری های هندي است.

مرکز خرید بهشت نیز (Delhi is a shoppers' paradise) نیز یکی دیگر از مراکز مهم خرید کالا در دهلی است که لباس هایی ساده و سنتی را زیر نظر بزرگترین طراحان با قیمتی مناسب به مردم عرضه می کنند.
روستای حوض خاص (Hauz Khas Village) که در 12 کیلومتری جنوب غربی شهر قرار دارد نیز یکی دیگر از مراکز مهم خرید جواهرات و اجناس با ارزش است.

مجتمع خرید سانتوشی (Santushi) که در کنار هتل های مهم دهلی قرار دارد نیز یکی دیگر از مراكز بزرگ و قابل توجه دهلی است. در این مرکز خرید بهترین لباس هایی که نخ های آن به وسیله دست ریسیده شده است به مشتریان عرضه می شود. در برخی از مراکز خرید سنتی دهلی حجم زیاد لباس های های آویخته شده بر در مغازه های به حدی است که مشتریان به سختی می توانند آسمان را ببینند. تمامی مراکز یاد شده بافت سنتی و قدیمی شهر دهلی را در خود به یادگار گذاشته است و هر بازدیدکننده ای را مجذوب خود می کند.باغ کارول (Karol Bagh) مهمترین مرکز خرید در حوض خاص (Hauz Khas) است.
یکی دیگر از مراکز تجاری شهر دهلی مرکز دیلی هت(Dilli Haat) است. این مرکز که ظاهری مانند بازار دارد و در تمامی روزهای هفته باز می باشد. در این مکان می توان انواع پارچه ها و لباس ها و روسری های محلی هند را خرید. خریدی که تجربه ای هنری را برای گردشگر به ارمغان خواهد آورد.

از دیگر مراکز خرید در دهلی می توان به بازار سدر (Sadar) اشاره کرد. مکانی پرانرژی و پویا که بزرگترین ناحیه تجاری دهلی است. تمامی اجناس مورد احتیاج گردشگران در آن موجود است و خود به ناحیه های بسیار متنوع و گسترده ای تقسیم می شود.

شهر دهلی در ناحیه مرکزی نیمه شمالی هند و در ساحل غربی رود یامونا يا جمنا واقع شده است. وسعت ناحیه پایتختی ملی دهلی برابر ۱۴۸۳ کیلومتر مربع است که ۷۰۰ کیلومتر آن ناحیه شهری و ۷۴۳ کیلومتر مربع ناحیه روستایی است و از بزرگترین کلانشهرهای جهان محسوب می گردد. ناحیه پایتختی ملی دهلی یا ایالت دهلی که دهلی‌ نو مرکز آن می ‌باشد، از طرف شرق به ایالت اوتارپرادش و از طرف شمال ، غرب و جنوب به ایالت هاریانا محدود می‌گردد و تماما بر روی جلگه رود گنگ واقع است.
دهلی امروز، آخرین شهر از شهرهایی است که پس از تاسیس پاندوراس در ایندراپراست ها تاکنون به صورت پی در پی در این ناحیه ساخته شده اند. زمانی که شهرهای ساحلی هند باتلاق هایی بیش نبودند، دهلی به دلیل ارزش جغرافیایی خود در بین رود یامونا و تپه های اراولی (Araveli) ، محل تاخت و تاز پادشاهان هندو از جنوب و کشورگشایان مسلمان از آسیای مرکزی بوده و بارها تصرف ، ویران و دوباره ساخته شده است. از هر فرمانروا و امپراطوری بناهای تاریخی مهمی به یادبود مانده است که آثاری از فرهنگ، حوادث، و سبک معماری دوره خود را به نمایش می گذارد و امروزه در نقاط مختلف دهلی قابل توجه مورخان و گردشگران است.
اکنون دهلی به عنوان پایتخت بزرگترین دموکراسی جهان، همچنان در کشاکش بین مذاهب و فرقه ها و نژادهای گوناگون است. دهلی گام های بلندی در جهت رشد اقتصادی برداشته است. امروز دهلی در کنار بافت قدیمی که ردپایی از تاریخ پر فراز و نشیب خود را دربردارد، شامل ادارات و مناطق مسکونی مدرن و فضاهای وسیع سرسبزی است که به آن لقب باغ شهر داده است.

در شهر دهلی اماکن گردشگری زیادی وجود دارد و از مهمترین اماکن جذب گردشگر در این شهر می‌ توان به
قلعه سرخ يا رد فورت (Red Fort) با نام ديگر لعل قلعه (Lal Qila) اشاره كرد. این قلعه بزرگترین مرکز جلب توریست در دهلی است. دستور احداث این قلعه را شاه جهان يكي از شاهان گورکانی، وقتی که پایتخت خود را از آگرا به دهلی تغییر داد ، صادر کرد. ساخت آن نه سال به طول انجامید و در سال ۱۶۴۸ تکمیل شد. این قلعه به وسیله دیواری از سنگهای قرمز رنگ محصور گشته که طول آن 5 کیلومتر و ارتفاع آن از ۱۶ تا ۳۳ متر متغیر است. این بنا شامل بخش‌ها و اجزاء مختلفی است که شامل تالارها ، ایوان ها و بناهای گوناگون خصوصی و عمومی باشکوه و زیبایی است که معروف ترینشان دروازه لاهور (Lahore Gate) ، دروازه دهلی (Delhi Gate) ، دروازه فیل (Elephant Gate) ، چاتاچوک (Chatta Chowk) ، نقاره خانه (Naqqar Khana) یا نوبت خانه (Naubat Khana) ، دیوان عام (Diwan-i-Am) ، کرسی (Qursi) یا تخت شاهی ، لال پرده (Lal Pardah) یا پرده قرمز، باغ حیات بخش (Hayat Baksh Bagh) ، دیوان خاص (Diwan-i-Khas) ، خاص محل (Khas Mahal) ، موسامان برج (Mussaman Burj) ، نهر بهشت (Nahr-i-Behisht) ، میزان عدالت (Scale of Justice) ، ساوان و بادان (Sawan and Bhadon) ، ظفر محل (Zafar Mahal) ، حمام (Hammam) ، زنانه (Zenana) یا اندرونی ، ممتاز محل (Mumtaz Mahal) ، رنگ محل (Rang Mahal) ، دعوت‌خانه (Daawat Khana) ، موتی مسجد (Moti Masjid) یا مسجد مروارید و دو موزه است. البته لازم بذکر است که نباید این قلعه را با قلعه دیگری که به همین نام مشهور است و در آگرا ساخته شده ، اشتباه گرفت.

از ديگر بناهاي اين شهر مسجد جامع آن است. مسجد جامع دهلی یا جامع مسجد ، که در گذشته به نام مسجد جهان نما شهرت داشته از بزرگترین مساجد هندوستان و از باشکوه ترین مساجد در جهان اسلام است. این بنا به دستور شاه جهان سازنده تاج محل در سال ۱۶۵۶ میلادی ساخته شده است. این مسجد که روبروی قلعه سرخ ، در قسمت دهلی قدیم قرار دارد، یکی از مراکز مهم مسلمانان هند به شمار می ‌رود. محوطه خارجی این مسجد می ‌تواند بیش از ۲۵ هزار نمازگزار را در خود جای دهد و از جمله اشیاء باستانی که در این مسجد نگهداری می شود، قرآنی است که روی پوست آهو نوشته شده است. برای ساخت این مسجد ۵۰۰۰ کارگر به مدت بیش از ۶ سال کار کرده اند. سقف این مسجد دارای سه گنبد است که روی آن ها با مرمرهای سیاه و سفید تزیین شده است. دو مناره این مسجد دارای ۴۰ متر ارتفاع هستند.

از ديگر مكانها ، آرامگاه همایون (همایون تمب Humayun's Tomb) است. همایون دومین پادشاه امپراتوری مغولی هند یا گورکانیان هند بود که پس از پانزده سال که در دربار ایران پناهنده بود به کمک شاه طهماسب اول تاج و تخت خود را بازستاند و به هند برگشت اما پس از چند ماه به طور ناگهانی و بر اثر سقوط از پله های کتابخانه‌ اش فوت کرد. این آرامگاه با شکوه به دستور همسر وی حمیده بانو بیگم که در ایران با معماری ایرانی آشنا شده بود ساخته شد. کار ساخت این بنا در سال ۱۵۶۲ ميلادي یک سال پس از مرگ همایون آغاز و هشت سال به طول انجامید. معماران این باغ سید محمد بن میرک غیاث الدین و پدر وی میرک غیاث الدین بودند که از هرات به دهلی آورده شده بودند. این آرامگاه با الهام از مقابر ایرانی و فضای چهار باغ یا باغ جنت ساخته شده که اولین باغ به این سبک در هندوستان به شمار می‌ رود

درگاه حضرت نظام الدین كه در نزدیکی مقبره همایون از مكانهاي ديگر اين شهر است ، درگاه صوفی بزرگ هند، خواجه نظام الدین اولیا در محلی شلوغ و پر تراکم ، میزبان جمع کثیری از زائران مسلمان و غیر مسلمان است.
قطاب منار (Qutub Minar) از ديگر بناهاست. ارتفاع این منار عظیم ۵/۷۲ متر است که ۳۹۹ پله دارد. این بنا از سنگ ساخته شده و جزو اولین بناهای عظیم هند و از نمونه های بارز معماری هندو ، اسلامی است. تزئینات روی این منار بی نظیر است. این بنا در کنار مسجد قوه الاسلام در سال ۱۱۹۹ میلادی توسط قطب الدین ایبک در جنوب شهر دهلی و بر روی خرابه های تعداد زیادی از معابد مربوط به آئین جینیسم ساخته شده. در صحن اصلی مسجد ستون فولادی بزرگی مربوط به قرن پنجم میلادی وجود دارد که عامه ، حلقه کردن دست از پشت ، دور این ستون را خوش یمن می دانند.

بنای یادبود ديگرمقبره مهاتما گاندی (راج گت Raj Ghat) مي باشد. اين سکوی چهار گوش ساده‌ از مرمر سیاه ، محل نگهداری خاکستر مهاتما گاندی است که در سال ۱۹۴۸ ميلادي به قتل رسید. هر ساله در روز سی ام ژانویه ، به یاد پدر ملی هند گردهمایی در این محل تشکیل می گردد.

بناي ديگر کاخ ریاست جمهوری راشتراپاتی بهاوان (Rashtrapati Bhavan) و مغول گاردن است كه در سمت منتهی الیه غربی میدان مرکزی دهلی نو که دروازه هند در میان آن قرار گرفته ، مجموعه بزرگ کاخ ریاست جمهوری قرار دارد. دفتر نخست وزیر و وزارت خارجه (معروف به بلوک جنوبی South Block) در حاشیه شرقی و ساختمان مدور مجلس هند نیز در حاشیه شمال شرقی این کاخ واقع شده است. این مجموعه، بخش اصلی از معماری انگلیسی دهلی ‌نو است. کاخ ریاست جمهوری دارای تالارهای بزرگ و ۳۴۰ اتاق است. باغ زیبا و معروف مغول گاردن در انتهای غربی محوطه این کاخ قرار دارد که سالی یک ماه ، بازدید عموم از آن آزاد است. سالن معروف آشوکا در طبقه دوم این کاخ قرار دارد که محل برگزاری رسمی ترین برنامه‌های رئیس جمهور هندوستان است. سقف این سالن و حاشیه فوقانی دیواره‌های آن به مساحتی بیش از ۷۵۰ متر مربع، تماما با نقاشی های ایرانی و اشعار فارسی پوشیده شده است.

دروازه هند (ایندیا گیت India Gate) يكي ديگر از بناهاي اين شهر است. این بنای باشکوه با ارتفاع ۴۲ متر در محوطه ‌ای باز و نزدیک به کاخ ریاست جمهوری هند توسط معمار انگلیسی دهلی نو در سال ۱۹۳۱ ميلادي ساخته شده است. در واقع یادبودی است برای ۹۰ هزار سرباز هندی که در جنگ جهانی اول کشته شده اند و نام این سربازان بر دیوارهای این بنا حک شده است. توجه داشته باشيد اين دروازه را با دروازه هند در بمبئی اشتباه نگيريد.

جنتر منتر (Jantar Mantar) يكي ديگر از بناهاي اين شهر است. این بنا به عنوان مرکز رصدخانه و تحقیقاتی نجومی توسط حاکم جیپور، در سال ۱۷۲۴ ميلادي ساخته شده ‌است. توسط این بنا که دارای محاسبات نجومی است، گردش ستارگان را اندازه گیری می کردند.

قلعه کهنه هند (پورانا کیلا Purana Quila) يكي از قلعه هاي شهر دهلي است. اين قلعه کهنه هند معروف به پورانا کیلا بر روی خرابه های شهر کهن پاندواها که زمانی درکنار رودخانه یامونا قرار داشته، توسط شیر شاه سوری سلطان افغان که بر همایون شورید و دهلی را تصرف کرد طی سالهای ۱۵۳۸ ميلادي و ۱۵۴۵ ميلادي ساخته شده است.

صفدر جنگ (Safdarjung) نباي ديگر است. بنای آرامگاه صفدر جنگ، وزیر دربار گورکانی، آخرین سبک معماری باغ مقبره ای دهلی در دوران امپراتوری مغولی هند است که در خلال سال‌های ۱۷۵۳ ميلادي تا ۱۷۵۴ ميلادي در زمان محمد شاه گورکانی، پادشاه هند، ساخته شده ‌است.

بازار بزرگ چندی چوک كه به معنای میدان نقره است ،يكي ديگر از بناهاي اين شهر است. اين بنا که روبه روی قلعه سرخ و در ضلع شمالی مسجد جامع دهلی قرار دارد، توسط جهان آرا بیگم دختر شاه جهان و به دست سازندگان تاج محل ساخته شده است. این بازار سنتی دارای راسته های زیادی است که بازار اصلی شهر دهلی قدیم را تشکیل می دهد. این بازار توسط کانال هایی پر از آب به دو بخش تقسیم شده که آب کانال هنگام شب بسان نقره در زیر نور ماه می ‌درخشیده است.

قلعه تغلق آباد كه پایتخت غیاث الدین تغلق بوده است در فاصله ۸ کیلومتری از قطب منار قرار دارد که به دلیل استراتژیک احداث گردیده و اکنون تعداد کمی از استحکامات و تالارهای زیر زمینی آن بر جای مانده است. براساس برخی حکایات ویران شدن شهر بر اثر نفرین خواجه نظام الدین اولیا بوده است.

بناي فیروز شاه کتلا كه در شهر فیروزآباد هند، نزدیک به دهلی گیت در قرن ۱۴ میلادی به وسیله فیروز شاه تغلق ساخته شده است يكي ديگر از بناهاي اين شهر است. ستون معروف سنگی به ارتفاع ۱۴ متر حامل پیغام صلح آشوکا در این محل قرار دارد.

معبد آکشاردام که بزرگترین معبد آیین هندو در جهان به حساب می‌آید ، در اين شهر واقع شده است. همچنين در دهلي چترپور مندیر يا شهر معابد ، بیرلا مندیر، بنگالاصاحب گوردوارا ، کلیسای قلب روحانی و معبد ایسکون ، از معروفترین معابد و اماکن مذهبی غیر اسلامی در دهلی به شمار می روند.از پاركهاي شهر دهلي مي توان لودی گاردن ، پارک پنج حس (Garden of Five Senses) ، نهرو پارک ، بودا پارک ، پارک آهوها (Deer Park) ، پارک دهلی ، دلهی ریج ، پارک اجمل خان و مجموعه دهولاکن را نام برد.

سیستم حمل و نقل اين شهر از اتوبوس ها ، ریکشاو يا همان سه چرخه‌های موتوری ، مترو ، تاکسی و قطارهای حومه شهری تشکیل شده است. متروی این شهر یکی از مدرن ترین سیستم های حمل و نقل زیرزمینی دنیا به شمار می رود. در سال ۲۰۰۷ این سامانه در ۳ خط فعال بود ، ۶۵ کیلومتر طول داشت و به ۵۹ ایستگاه سرویس می داد. در حال حاضر چندین خط جدید در حال ساخت است و به زودی ایستگاه های بیشتری افتتاح خواهند شد.

یکی از پرطرفدار ترین وسایل حمل و نقل عمومی در دهلی ریکشاو يا همان سه چرخه های موتوری هستند که معمولا به رنگ سبز در شهر دیده ‌می شوند. این وسیله حمل و نقل عمومی که از سی ان جی يا همان گاز استفاده می کند و بسیار ارزن تر از تاکسی ها زرد و مشکی دولتی و خصوصی است.

در کنار همه این ها سیستم اتوبسرانی شهری دهلی قرار دارد که ۶۰ درصد سفرهای درون شهری دهلی توسط آن ها انجام مي شود. اتوبوسرانی دهلی برای ارائه تسهیلات بیشتر به شهروندان ، با شرکت متروی این شهر قرار داد بسته است و ایستگاه‌های متروی دهلی را به خوبی پوشش می دهد.

 

  1. بنگلور

بنگلور كه نام سابق آن بنگالورو بوده است مرکز استان کارناتاکا و شهری در کشور هندوستان است و با ۷۴۱ کیلومتر مربع وسعت و جمعیتی بیش از شش میلیون نفر و یکی از شهرهای بزرگ کشور هند به حساب می‌آید. اين شهر داراي مردمي خون گرم است.

بنگلور از چند جهت مورد توجه قرار دارد ، آب و هوای خوب ، امنیت اجتماعی بالا، دانشگاه هاي دیرپا و ممتاز و امکانات زیر بنایی عالی در زمینه‌های آموزشی و پژوهشی كه تعداد زیاد دانشجویان خارجی را به خود جذب نموده است.

اين شهر مرکز فناوری اطلاعات در هند مي باشد از اينرو يكي از قطبهاي صنعت نرم‌افزار جهان محسوب مي شود و همچنين واقع شدن‌ِ بنگلور بر سر راههای ارتباطی‌ِ مهم‌ِ هند بر اهمیت و اعتبار آن افزوده است‌.

بنگلور یکی از مراکز عمده صنعتی‌ِ هند است و مهم ترین صنایع آن عبارتند از هواپیماسازی، ماشین سازی، صنایع مخابراتی، صنایع الکتریکی، صنایع لوازم چاپ، چرم سازی، شیشه سازی، داروسازی، صنایع دخانیات، نساجی و چینی سازی، همچنین تعداد زیادی شرکت رایانه‌ای در زمینه تولید نرم افزار و سخت افزار در این شهر فعالیت دارند.

توسعه صنایع دراین شهر چشمگیر و مراکز بزرگ و بسیار زیادی در داخل و اطراف شهر وجود دارد که محصولات مختلف صنعتی تولید مي کنند. همچنین تعداد کارخانجات الکترونیکی که وسایل الکتریکی منازل را تولید می کنند افزایش یافته است. پارک فناوري اطلاعات در منطقه وایت فیلد (White Field ) واقع در ۱۶ کیلومتری این شهر با همکاری سرمایه گزاران تکنولوژی اطلاعات سنگاپوری ، صنایع تاتا (Tata) و اداره توسعه نواحی صنعتی ایالت کارناتاکا ، توسعه داده شده است. این پارک صنعتی شامل فضاهای اداری و آپارتمانهای مسکونی نیز می باشد. کارخانجات تولید پوشاک از دیگر صنایع در حال توسعه این شهر است. رشد صنعتی در داخل و اطراف بنگلور باعث افزایش فعالیتهای تجاری در آن شده است.

بنگلور به تنهایی با ۲۶۵ هزار نیروی کار و حدود یک سوم صادرات نرم‌افزار، تقریبا یک سوم از میزان کل اشتغال بخش صنعت IT و خدمات اینترنتی هند را به خود اختصاص داده است. هیچ شهر دیگر هند را نمی‌توان یافت که دارای چنین نقاط قوت برجسته ای باشد. بنابراین عجیب نیست اگر تصور کنیم که این شهر بر کل اقتصاد کشور هند اثرگذار باشد. برای اثبات این گفته کافی است بدانید که دو شرکت مهم و پرآوازه نرم‌افزاری Wipro و Infosys هر ماه به طور متوسط ۱۰۰۰ نیروی کار جدید را استخدام می‌کنند که در نوع خود رقم قابل توجهی است.

در سال ۱۵۳۷ میلادی کمپ گودا (Kempe Gowda) شهر جدیدی را بنا نهاد که امروزه آن را بنگلور یا بنگالورو می‌نامند.در سال ۲۰۰۶ دولت ایالت کارناتاکا نام‌ شهر را از بنگلور که تلفظ انگلیسی نام این شهر بوده و در دوران استعمار بریتانیا در هند رواج یافته به نام بنگالورو بازگرداند که به لفظ اصلی مردم این سرزمین ، نزدیک تر است. با این وجود این تغییر هنوز مورد تایید دولت مرکزی قرار نگرفته و اکثریت مردم آن را هنوز با نام بنگلور خطاب می‌کنند و بسیاری از این تغییر نام استقبال نمی‌کنند. این واژه مرکب از دو واژهٔ بنگالو به معنی لوبیا و اورو به معنی شهر است.

بر اساس یافته های باستان شناسی و کشف سکه های رومی، پیشینه تاریخی شهر به قبل از میلاد مسیح می رسد. کتیبه ای متعلق به نیمهٔ دوم سده قيل از ميلاد در دهکده بگور در شرق بنگلور که نام بنگالورو در آن دیده می شود، حکایت از تاریخ کهن این شهر و ناحیه دارد. كمپه گودای اول حکمران محلی‌ِ یلاهانکا در ۱۵۳۷ قلعهٔ بنگلور را ساخت و کمپه گودای دوم برج برای مشخص کردن محدوده شهر بنا کرد. از ۱۵۱۰ تا ۱۵۶۵ پادشاهِ ویجایانگَر، بنگلور را در اختیار داشت‌. در سال ۱۶۳۸ شاه جی، پدر شیواجی نخستین پادشاه مراتهه ، شهر را برای محمد عادل شاه ، سلطان بیجاپور فتح کرد و وی نیز بنگلور و چند شهر دیگر را به عنوان جاگیر به او داد. در سال ۶۸۷ سپاهیان اورنگ زیب شهر را تصرف کردند و در ۱۶۹۰ اورنگ زیب آن را در مقابل ۵ لک‌ به ووديار، حکمران‌ میسور واگذار کرد (هر لک مساوی با ۱۰۰ هزار است) و او نیز در۱۷۵۹ آن را به حیدر علی هدیه داد.

دادگاه عالی ایالت کارناتاکا در شهر بنگلور در جریان سومین جنگ کرناتاکا، حیدرعلی به قلعه بنگلور پناه برد و در ۱۷۶۱ آنرا توسعه داد و مستحکم کرد. در ۱۷۹۱، در جریان جنگ سوم‌ِ میسور ، لرد کرنوالیس فرمانده نیروهای انگلیسی، بنگلور را تصرف کرد، اما شهر بار دیگر در اختیار تیپوسلطان قرار گرفت‌. پس از کشته شدن تیپوسلطان در جنگ چهارم میسور، انگلیسی‌ها ناحیه بنگلور را به ودیار حکمران میسور واگذار کردند. در فاصلهٔ سال‌های۱۸۳۱ تا ۱۸۸۱ بنگلور به عنوان مرکز اداری و نظامی‌ِ انگلیسی‌ها در میسور، با نظارت کامل آنان اداره می‌شد و هر چند در ۱۸۸۱ اداره آن به حکمران میسور بازگردانده شد، اما انگلیسی‌ها تا زمان استقلال هند همچنان بر اداره امور شهر نظارت داشتند.

از بنگلور به عنوان بهشت خريد هم ياد ميشود. ساري هاي ابريشمي و کنده کاری چوب صندل اين شهر مشهور هستند. بنگلور مراكز خريد فراواني دارد و تنوع اجناس و قيمتها بسيار خوب است.

براي خريد وسايل خانه بهترين مكان مغازه ای به نام رسول ماركت (Rasul Market) واقع در خيابان شيواجي نگار (Shivaji Nagar) است.

خيابان های اصلی بنگلور برای خريد، عبارتند از خيابان بريگاد (Brigade road) ، خيابان ام جي (M.G Road) و خيابان كامرشيال

(Commercial Street). و فروشگاه های معروف در بنگلور ، نايك (Nike) ، آديداس (Addidas) ، لايف استايل (Life style) ، ريبوك (Reebok) ، بومبي استور (Bombay store) و شاپر استاپ (Shoppers stop) هستند.
بازارهای اصلی شهر بنگلور بازار ليدو ( Lido Mall) ، بازار كاسموس (Cosmos Mall) ، بازار سيگما (Sigma Mall) ، بنگلور سنترال (Bangalore Central) ، بازار گارودا (Garuda Mall) ، فوروم (The Forum ) ، بازار استيم (Esteem Mall) ، بازار فيم وليو (Fame Value Mall) ، بازار گوپالان (Gopalan Mall) و ميدان مانتري (Mantri Square) را نام برد.

جاذبه های گردشگری برگزیده شهر بنگلور

بنگلور شهری آرام و دانشجویی در فلات دکان است و یکی از سرسبزترین و خوش آب و هواترین شهرهای هند می باشد که به گاردن سيتي (Garden City) یا شهر باغ نيز مشهور است. این شهر بزرگ ، به طرز جدید و زیبایی ساخته شده است و اکثر عمارت های این شهر از سنگ خارا يا همان گرانيت ، ساخته شده است كه در اين شهر ، سنگ گرانيت به وفور يافت مي شود.

از مكانهاي ديدني در بنگلور ميتوان ويدهانا سودا (Vidhana souda)را نام برد كه ساختمان دولتي با 46 متر ارتفاع است كه داراي 22 دپارتمان و300 اتاق مي باشد.كابون پارك ( Cubbon park) كه در سال 1846 در 300 هكتار زمينهاي اهدايي لرد كابون (Lord cubbon) احداث شده و امروزه اين زمين سبز درقلب شهر مدرن واقع شده است. اين پارك زيبا مورد علاقه دونده ها و افرادي است كه به پياده روي علاقه دارند. در پارك دو ساختمان قرمز رنگ وجود دارد كه يكي كتابخانه ايالتی و ديگري دادگاه عالی است.

از مكانهاي ديگر درياچه السور(Ulsoor lake) است. اين درياچه با وسعت 1.5 كيلومتر مربع در نزديك به مركز شهر قرار دارد و در نيمه قرن دوم توسط كمپ گودا (Kempe Gowda) در ناحيه اي به مساحت 125 هكتار ساخته شده است. اين درياچه با كلوپ قايقراني كه دارديكي از مكانهاي ديدني اين شهر است.
از مكانهاي ديگر بنگلور پليس (Bangalore palace) است . اين كاخ در مركز شهر در سال 1880 با هزينه يك ميليون روپيه در زميني به مساحت 45000 فوت مربع ساخته شد. اين ساختمان 110 ساله يكي از نقاط گردشگري شهر بنگلور مي باشد.

از مكانهاي ديگر اين شهر لال باغ گاردنز (Lal bagh Gardens)است. اين باغ با 240 هكتار وسعت يكي از زيباترين باغ هاي كشور هند مي باشد. ساخت اين پارك به زمان حيدر علي و پسرش تيپو سلطان بر مي گردد كه در قرن 18 اين بهشت را بوجود آوردند. تيپو سلطان درختان نادر و كمياب را از نقاط دور جهان مانند ايران ، افقانستان و فرانسه به اين پارك آورد. در مركز اين باغ يك گلخانه شيشه اي قرار دارد كه طرح اين گلخانه نشات گرفته از كريستال پليس ( Crystal palace) واقع در شهر لندن مي باشد.
مجموعه معبد ايسكان (Iskon temple complex) يكي ديگر از اماكن ديدني در بنگلور است. اين معبد تركيبي از معماري مدرن و قديم هندي است که واقع در حومه شهر بنگلور می باشد.
از امان ديگر تنديس شيوا (Shiva statue) است. اين مجسمه به ارتفاع 65 فوت در مقابل درب پشتي مجموعه كمپ فورت (Kemp Fort) قرار دارد و انعكاس نور در شب بر روي اين مجسمه ، زيبايي خاصي به آن مي بخشد.

شبکه اتوبوسرانی نقش اساسی در جابجایی مردم در داخل و اطراف شهر را به عهده دارد. و هزینه آن تابع مسیر و میزان مسافتی است که مسافر طی می کند. پس از اتوبوس وسیله اصلی برای جابجایی در داخل شهر به عهده وسیله ای است به نام اتو ریکشا است که به اختصار به آن ریکشا می‌گویند. که وسیله ای است سه چرخه و موتوری که ظرفیتش حداکثر سه نفر است و همواره حالت دربستی دارد. و براساس میزان مسافت طی شده، که توسط تاکسیمتر تعیین می‌گردد دریافت می‌شود. لازم به یاد آوری است که به غیر از دو وسیله عمومی فوق تعداد قابل توجهی آژانس‌های تاکسی شهری و برون شهری وجود دارد که آن‌ها نیز دارای یک هزینه اولیه ثابت بوده و مازاد آن بر حسب مسافت طی شده ، بسته به نوع وسیله نقیله و دارا بودن یا نبودن کولر ، محاسبه می‌گردد. بسیاری از مردم از جمله اغلب دانشجویان ایرانی از انواع موتورسیکلت برای جابه جایی استفاده می‌کنند.

 

  1. بمبئی

بمبئی با نام جدید مومبای پایتخت ایالت ماهاراشترا از مهمترین شهرهای کشور هند است. بمبئی در زبان هندی به معنای ساحل خوب است. این نام را، استعمارگران پرتغالی روی این شهر نهادند. در سال ۱۹۹۶ نام این شهر، به مومبای تغییر یافت که نام یکی از خدایان زن هندی است. اما در خارج از هند، این بندر بزرگ همچنان به بمبئی معروف است.

این شهر با وسعتی برابر ۶۰۳ کیلومتر مربع و جمعیتی بالغ بر 13 میلیون نفر یکی از چهار شهر بزرگ و پرجمعیت کشور هندوستان است. این شهر در غرب کشور هند در ساحل دریای عرب واقع شده است. بمبئی یکی از شهرهای بزرگ و پرجمعیت هندوستان و پایتخت تجارتی آن به شمار می رود.

شهر بمبئی بزرگترین بندر هند در ساحل غربی این کشور است. این شهر در واقع مرکز بانکداری، تجارت، مبادلات مالی، بازرگانی و صنعت کشتی سازی هند به شمار می رود. تمرکز امور اقتصادی و تجاری در بمبئی پس از استقلال هند نیز ادامه یافته و بعنوان شاهراه ارتباطی هند با ایران و جهان عرب اهمیت راهبردی خود را حفظ کرده است. بندر بمبئی، بزرگترین مرکز تولید پارچه های پنبه ای و فیلم های سینمايی شبه قاره هند است و از این رو به بالیود نیز شهرت دارد.

در حال حاضر از بین جمعیت حدود ۷۰ میلیون نفری ایالت مهاراشترا بیش از ۲۰ درصد زیر خطر فقر زندگی کرده و خود بمبئی بزرگترین جمعیت کپرنشینان هند را در خود جای داده است. درآمد سرانه در هند حدود ۱۰۸۹ دلار می‌باشد لیکن ایالت مهاراشترا با داشتن بیشترین سهم در اقتصاد یک تریلیون دلاری هند رتبه یازدهم را در مقیاس درآمد سرانه در بین ایالتهای هند داراست. جمعیت شهر، همراه با حومه هایش به حدود بیست میلیون نفر می رسد. شدیدترین جلوه‌های تضاد طبقاتی جامعه هند را می توان در این شهر یافت. از یک سو صاحبان ثروت‌های سرشار در این شهر زندگی می کنند و از سوی دیگر توده‌های فقیری که حتی قادر به سیر کردن شکم خویش نیستند. بیش از نیمی از جمعیت شهر، در حصیر آبادها و حلبی آبادها به تیرگی روزگار می گذراند.

بمبئی از اتصال ۷ جزیره به یکدیگر در زمان حضور بریتانیا در هند به وجود آمده است. بسیاری از شهروندان هندی از ایالت های مختلف به امید فرصت های شغلی به این شهر مهاجرت می نمایند. از همین رو تعداد ساکنین این شهر در روز ۳ میلیون نفر بیش از ساکنین در شب برآورد می شود. در زمان استعمار انگلیس بر هند، بمبئی مرکز بخشهای اداری و حکومتی انگلستان در شبه قاره هند به شماره رفته و از نظر انگلستان دروازه هند بود. امروزه بمبئی یکی از مراکز بزرگ تجاری ، فرهنگی و گردشگری هندوستان است.

شهر بمبئی به دلیل تمرکز شرکت های مختلف تجاری به عنوان پایتخت تجاری هند به شمار می رود.
شهر بمبئی یک سوم سهم درآمد مالیاتی کشور هند و بیش از ۵۰ درصد مالیات گمرکی و یک پنجم مالیات بر تولید را بخود اختصاص داده است.حدود یک ششم ارزش تولیدی کشور متکی به این شهر است.

80 سرکنسولگری در این شهر وجود دارد که از این تعداد ۴۰ سرکنسولگری رسمی دارد از 40 سرکنسولگری رسمی ، تعداد ۱۳ سرکنسولگری مربوط به کشورهای اسلامی است و بقیه توسط سرکنسول های افتخاری اداره می شود. همچنین دفاتر متعدد تجاری خارجی نیز در این شهر مستقر هستند.

سیستم بانکی و فعالیت های اقتصادی هند در این شهر متمرکز است. همچنین دفتر مرکزی تقریبا تمام بانک‌های معتبر، موسسات مالی و شرکتهای بیمه در این شهر قرار دارند.صندوق معاملات ارزی بانکها در بمبئی است. بیش از ۲۵ درصد اعتبارات بانکی کشور را بانکهای مستقر در این شهر تامین می‌نمایند.بیش از ۳۵ درصد معاملات چک نیز در این شهر انجام می‌گردد.

دفتر اصلی بازار سهام هند که یکی از قدیمی ترین بازارهای بورس سهام هند بشمار می رود تحت عنوان بمبئي استاك اكسچنج (Bombay Stock Excahange) در مومبای فعالیت می نماید كه بیش از ۹۰۰ شرکت در خرید و فروش سهام هند حضور دارند که اکثریت آنها در اين شهر مستقر هستند.

حدود ۴۴ درصد ترافیک دریایی کل کشور در بندر بمبئی تخلیه و بارگیری می گردد. در بندر بمبئی چهار اسکله تخلیه و بارگیری نفت خام وجود دارد.

مهاراشترا بالاترین رقم تولید برق را در هندوستان دارا بوده که ۸۲ درصد آن از طریق انرژی گرمائی تولید می‌شود گفتنی است ۴۷۵۰ مگا وات برق هسته ای در کل هند تولید می گردد.

شهر بمبئی از مهم ترین مراکز تجارت الماس به شمار می رود. تا جایی که ۸۰ درصد الماس هایی که در ایالت گجرات تراش داده می‌شوند به بمبئی می رسد. بیش از ۷۵۰۰۰ نفر در این شهر از فعالیتهای مربوط به الماس امرار معاشق می کنند.

صنعت فیلم هند تا حدود زیادی در بمبئی متمرکز است و سهم عمده ای از تولید سالانه ۹۰۰ تا هزار فیلم در این شهر و در مرکز سینمایی آن موسوم به بالیوود انجام می‌شود. بالیوود افزون بر مسائل اقتصادی نقش عمده ای در مسائل فرهنگی این شهر و کشور هند و حتی کشورهای همجوار به‌عهده دارد.

  1. چنای

چنای کلان شهری در کشور هند است. این شهر در واقع مرکز یا پایتخت ایالت تامیل نادو است. چنای جزو مناطق شهری پرجمعیت هند به شمار می‌آید و دارای رتبه چهارم در این کشور است. این منطقه در ساحل کوروماندل در خلیج بنگال واقع شده است. اين شهر ۳۶۸ سال قدمت داشته و سي و چهارمين شهر بزرگ دنیا از لحاظ جمعیتی و مساحتی است. چنای همچنین مرکز صنعتی و بازرگانی بزرگی است و بخاطر میراث فرهنگي اش و معماری معابدش شناخته شده است. این منطقه همچنین کانون فعالیت موسیقی کلاسیک هند و اجرای زنده آن است.

چنای بعنوان مرکز و پایتخت اتومبیل سازی هند در نظر گرفته می‌شود. صنایع اتومبیل سازی در این شهر پایگاههای زیادی داشته و قسمت اصلی وسایل نقلیه هند در این شهر تولید می‌شود. این امر منجر به این شده که چنای موسوم به دیترویت جنوب آسیا شود. این منطقه همچنین تبدیل به مرکز اصلی کاریابی از غرب شده. ساحل مارنیا به طول ۱۲ کیلومتر، ساحل شرقی شهر را تشکیل داده و در واقع یکی از بزرگترین سواحل دنیا است. این شهر همچنین بخاطر رویدادهای ورزشی و میزبانی رقابتهای مهم شناخته شده، از جمله مسابقات تنیس آزاد چنای . اتحادیه تنیس حرفه ای نیز در این شهر قرار دارد.
چنای همچنین یکی از نادرترین شهرها از بابت میزبانی از پارک‌های ملی از جمله پارک ملی گوئیندی در طول محدوده شهر به شمار می‌رود.

نام ديگر چناي مدرس است كه از Madraspatnam مشتق شده که در واقع محلی بوده که بوسیله کمپانی هند شرقی انتخاب شده است. شهر کوچک دیگر چناپاتنام می‌باشد که چسبیده به جنوب این منطقه است و در دوره زمانی کوتاهی این ۲ شهر با هم ادغام شدند و کلمه مدرس بوسیله بریتانیائیها انتخاب شد. اگر چه هنوز هم افراد محلی عادت به گفتن چناپاتنام یا چناپوري دارند اما این شهر از لحاظ جغرافیائی در آگوست ۱۹۹۶ دوباره به نام چناي نامگذاری شده است.

چنای دارای مبنای اقتصادی گسترش یافته ای است. صنایع اصلی آن اتومبیل سازی، خدمات نرم‌افزاری، تولید سخت افزار و خدمات مالی می باشد. دیگر صنایع مهم آن شامل پتروشیمی و نساجی است. بندر چنای و بندر انور سهم زیادی در اهمیت این صنایع دارند. شهر دارای بازار بورس کامپیوتری می‌باشد که معروف به بازار بورس مدرس است. چنای دارای چهارمین رتبه از لحاظ تولید ناخالص شهری در هند است.

از اواخر دهه ۹۰ به بعد، توسعه نرم‌افزار و فرایند بازرگانی و اخیرا تولید، ظهوری تازه در اقتصاد شهر داشته است.
چنای براساس شاخص سال ۲۰۰۵ ، دارای بیشترین نرخ جذب برای خدمات فلات قاره بوده است.
به تازگي یک منطقه آزاد تجاری در حومه چنای در حال راه اندازي است که یکی از بزرگترین پارک های نرم افزاری جهان در آن در حال ساخت است.

شرکتهای چند ملّیتی ای مثل دل ، موتورولا، سامسونگ ، زیمنس ، فلکس ترونیکس و فاکسکن در حال بررسی فرایند تاسیس کارخانجات تولیدی سخت افزاری و الکترونیکی در این شهر می باشند و اریکسون و آلکاتل دارای تحقیق و توسعه و تسهیلات آن در شهر بوده اند و شرکت تگزاس اینسترومنتس تسهیلاتی در امر خط لوله شهر پدید آورده است.
چنای پایگاهی برای ۴۸ درصد از اجزای صنایع اتومبیل سازی هند بوده و ۲۹ درصد از صنعت کل وسایل نقلیه هند را تشکیل می‌دهد. شمار بزرگی از شرکتهای اتوموبيل در هند دارای پایگاهی در چنای هستند. چندین شرکت جهانی اتومبیل سازی نیز از قبیل شرکت هیوندای موتور، شرکت فورد موتور ، میتوبیشی دارای کارخانه تولیدی در این شهر می‌باشند.

کارخانه وسایل نقلیه سنگین آ او دی به تولید وسایل نقلیه نظامی، شامل تانک رزمی، آرخون مشغول می‌باشد. کارخانه تولید واگن و لوکوموتیو در اين شهر به صنعت راه آهن هند کمک زیادی می کند.

چنای مرکزی مهم برای بانکداری و سرمایه گذاری اعتباری است و در حال حاضر سه بانک ملی مهم مانند بانکهای بازرگانی و بانکهای مشارکتی در این محل واقع شدخ اند. چندین بانک اعتباری بزرگ و شرکت بیمه دارای دفاتر سرپرستی در شهر چنای می‌باشند و اغلب بانکهای هندی چند ملیتی در این شهر واقع شده اند.

دیگر تسهیلات تولیدی مهم از تولید کوچک تا تولیدات بزرگ صنعتی مثل پتروشیمی و کارخانجات خودرو در اینجا فعالیت دارند. این شهر همچنین دارای صنعت وسایل یدکی و چرم است و همچنین میزبان صنعت تصویر متحرک و ضبط موسیقی نيز بوده و دومین شهر بزرگ در مورد صنعت سرگرمی است.

شبکه اتوبوسرانی نقش اساسی در جابجایی مردم در داخل و اطراف شهر را به عهده دارد. و هزینه آن تابع مسیر و میزان مسافتی است که مسافر طی می کند. پس از اتوبوس وسیله اصلی برای جابجایی در داخل شهر به عهده وسیله ای است به نام اتو ریکشا است که به اختصار به آن ریکشا می‌گویند. که وسیله ای است سه چرخه و موتوری که ظرفیتش حداکثر سه نفر است و همواره حالت دربستی دارد. و براساس میزان مسافت طی شده، که توسط تاکسیمتر تعیین می‌گردد دریافت می‌شود. لازم به یاد آوری است که به غیر از دو وسیله عمومی فوق تعداد قابل توجهی آژانس‌های تاکسی شهری و برون شهری وجود دارد که آن‌ها نیز دارای یک هزینه اولیه ثابت بوده و مازاد آن بر حسب مسافت طی شده ، بسته به نوع وسیله نقیله و دارا بودن یا نبودن کولر ، محاسبه می‌گردد. بسیاری از مردم از جمله اغلب دانشجویان ایرانی از انواع موتورسیکلت برای جابه جایی استفاده می‌کنند.

  1. بنارس

 

بِنارس یا بَنارَس,  شهری بر کرانه چپ رود گنگ در جنوب شرقی ایالت اوتار پرادش هند است. این شهر از مراکز دینی عمده هندوان است و در نزد بوداییان و پیروان آیین جین نیز مقدس است. بنارس از شهرهای مهم تاریخی، فرهنگی و تجاری هند، و از مراکز قدیمی و مهم شیعیان شبه قاره هند به‌شمار می‌رود.

واژه بنارس، شکل دیگر واژه وارانسی است. برخی این نام را برگرفته از نام دو رودخانه ورونه و آسی می‌دانند، که پایه علمی ندارد. از دیگر نام‌های معروف آن کاشی است که ظاهراً از نام یکی از قبایل آریایی نژاد آن منطقه برگرفته شده است و به اعتقاد عموم مفهوم براق و درخشان دارد. در زمان اورنگ زیب شهر رسماً محمدآباد نامیده شد ولی با انقراض بابریان این نام به فراموشی سپرده شد.

بنارس در سال ۵۹۰ق به تصرف معزالدین محمد سام درآمد و بسیاری از بتهای معابد متعدد آن نابود و شهر ویران شد. بابر در ۹۳۶ق آن را گرفت. در دوره اکبرشاه، راجه جی سینگه معابد متعدد و رصدخانهای در آنجا ساخت. اورنگ زیب مسجدی به جای یکی از معابد قریم هندی آن بنا نهاد. در ۱۷۷۵م بنارس به بریتانیا واگذار گردید و در ۱۹۵۰م جزء اتحادیه هند شد.

از آنجا که بنارس بر سر راه ارتباطی مراکز مهم علمی و ادبی چون آگره، لکهنو، عظیم‌آباد و جونپور قرار داشت، به یکی از محل‌های مهم تجمع شعرا، ادبا و دانشمندان تبدیل شد. شاعران و ادبای فارسیگوی بسیاری در زمان اکبرشاه، جهانگیرشاه و شاه جهان، اهل بنارس بودند یا در آنجا زندگی می‌کردند. بنارس امروزه نیز از مراکز آموزش زبان فارسی است. هم اکنون زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه هندوی بنارس تا سطح دکتری تدریس می‌شود و در مدرسه دینی الجامعةالسلفیة این شهر نیز طلاب فارسی می‌آموزند.

در مراسم مذهبی هندوها در این شهر بیش ۴۰۰۰۰ جسد سوزانده می‌شود و تعداد زیادی جسد هم تحت عنوان (اجساد طرد شده) در رودخانه گنگ رها می‌شوند، که به مرور زمان فاسد شده یا خوراک حیوانات می‌شوند.

 

  1. کویمباتر

شهر Coimbatore از شهرهای کشور هند است.این شهر در نزدیکی شهرهای Chittūr و Singānallūr و Avanāshi قرار دارد.

 

  1. چندیگر

چندی‌گر یا ناحیه هم‌پیوسته چندی‌گر (به انگلیسی: Chandigarh پنجابی: ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ٬ هندی: चण्डीगढ़ ٬ اردو: چندی گڑه) با جمعیت ۱٬۰۵۴٬۶۸۶ نفر (درسال ۲۰۱۱) مرکز دو ایالت پنجاب و هاریانا در کشور هند است.

این شهر گاهی اوقات با نام «شهر زیبا» نیز خوانده می‌شود.

نام چندیگر از معبد قدیمی چندی یا «چندی مندیر» گرفته شده و به معنی «قلعهٔ چندی» است.

چندی‌گر به عنوان اولین شهر طراحی شده هند و به جهت معماری و برنامه‌ریزی شهری‌اش در جهان شناخته شده است.

چندی‌گر مرکز پروژه‌های متعدد معماری است که توسط معمارهای پرآوازه‌ای چون لو کوربوزیه، پیر جانرت، متیو نوویکی، و آلبرت مایر اجرا شده‌اند.

چندی‌گر از نظر بالاترین درآمد سرانه و شاخص توسعه انسانی در صدر فهرست ایالت‌ها و ناحیه‌های هم‌پیوسته هند قرار گرفته و براساس مطالعه انجام شده توسط وزارت توسعه شهری هند، به عنوان تمیزترین شهر در هند شناخته شده است.

  1. علیگره

علي رغم اينكه مرحوم علي اصغر حکمت در کتاب ارزشمندش تحت عنوان "سرزمين هند" که در دوران سفارتش در هند نوشته است اسم علي گر را به خاطر داشتن حرف "h" در آخر اين کلمه به شکل "عليگره " با "ها" نوشته اما اين "h" تلفظ نشده و مردم هند آن را "علي گر" مي نامند مثل چنديگر Chandigarh . ظاهرا علي گر مرکب از دو کلمه علي + گر (Ali + garh) مي باشد که "گر" به معني شهر و "علي" نيز نام امام اول شيعيان مي باشد  يعني "شهر علي" مانند نام شهر چنديگر که مرکب از دو کلمه چندي + گر (Chandi + garh)  که در زبان هندي "چندي" به معني زيبا "گر" به معني شهر است يعني "شهر زيبا (Beautiful City).

همان طور که از اسم شهر علي گر پيداست اکثريت جمعيت اين شهر را مسلمانان تشكيل  مي دهند و اقليت غيرمسلمان هستند. از اکثريت مسلمان شهر نيز اکثريت اهل سنت و اقليت آن اهل تشيع هستند. بنابراين فضاي شهر با داشتن مساجد فراوان و مسلمانان فضايي  اسلامي است و از نقاط مختلف شهر در پنج نوبت صداي اذان شنيده مي شود.

شهر علي گر در ايالت اتارپرادش(U.P.) Uttar Pradesh  و در شمال هند قرار دارد مرکز ايالتU.P.  شهر لکنو Luknow  مي باشد. اين ايالت بيش از ۰۰۰,۰۰۰, ۱۶۶جمعيت دارد.

جمعيت علي گر ۲,۹۹۰,۳۸۸ نفر بوده و اين شهر در ۱۳۰ کيلومتري جنوب شرقي دهلي قرار دارد. آب و هواي گرم و خشک آن در تابستان گاهي تا حدود ۴۹ درجه نيز بالا رفته است و آب و هواي سرد و خشکش در زمستان بين ۵ تا ۱۲ درجه سانتيگراد مي باشد. بين اين تابستان گرم و زمستان سرد فصل باران است. مي توان گفت از اواسط بهمن ماه تا اوايل فروردين هواي بهاري و مناسب دارد.

هزينه خوارک و پوشاک نسبتا ارزان است بعنوان مثال يک کيلو گوشت گوسفند ۱۲۰ روپيه (هر روپيه تقريبا ۲۰ تومان) و گوشت گوساله ۴۰ روپيه و يک کيلو برنج خوب ۲۴ روپيه مي باشد. از مراکز تفريحي اين شهر وجود چند سينما و چند پارک مي باشد که از آن جمله "نقوي پارک" در نزديکي دانشگاه از پارکهاي جنگلي زيباست که طاووس در آنجا وجود دارد و در داخل اين پارک کليسايي بنامChrist Church  در سال ۱۸۳۵ ميلادي در آنجا تاسيس شده است که تماشايي است. پارک ديگري در محل منزل و آرامگاه مرحوم "سر سيد احمدخان" موسس دانشگاه علي گر وجود دارد. علاوه بر اين محوطه بزرگ دانشگاه نيز زيبا و ديدني است.

 

نحوه رسيدن به شهر علي گر

با پرواز مستقيم هواپيمايي ماهان از تهران به دهلي (با تخفيف دانشجويي پس از دانشجو شدن) حدود ۵/۳ ساعت پرواز است. با قطار سريع السير از دهلي تا علي گر تقريبا ۵/۲ ساعت و بين ۱۲۰ روپيه تا ۲۵۰ روپيه بليط آن است. براي کساني که اولين بار مي آيند بهتر است از تاکسي هاي دربستي فرودگاه استفاده نمايند که با توجه به نوع ماشين از ۱۵۰۰ تا ۲۵۰۰ روپيه تقريبا کرايه گرفته و مستقيم از فرودگاه به شهر علي گر مي آورند. زمان آمدن با ماشين (به دليل شلوغي جاده ها) بين ۵/۳ تا ۵ ساعت طول مي کشد.

 

هتل ها و  guest House در علي گر

تقريبا با  ۲۰۰ تا ۳۵۰ روپيه براي هر شب مي توان در هتل اتاق گرفت. نزديک ترين هتل به دانشگاه هتل گلمارگ Gulmarg است که شبيه  مسافرخانه هاي معمولي ايران مي باشد.

  1. میسور

 

ميسور سومين شهر بزرگ ايالت کارناتاکا و شايد زيباترين شهر اين ايالت باشد که در فاصله 140 کيلومتري جنوب شرقي بنگلور، مرکز اين ايالت و در ارتفاع 770 متري از سطح دريا واقع شده است .

زيبائي ميسور به خاطر طبيعت سرسبز آن مي باشد که به همين خاطر مناظر و مناطق ديدني زيادي را در خود جاي داده است. دماي هوا در ميسور به ندرت تغييرات قابل ملاحظه اي دارد و در بيشتر ماههاي سال هواي مشابه بهار ايران را داراست. به طور دقيق تر ماههاي "جون" تا "نوامبر" هوا بيشتر باراني و ابري "دسامبر" تا "فوريه" کمي سرد و "مارچ" تا "جون" نيمه گرم مي باشد به طوري که در فصل گرم آن دماي هوا بين 25 تا 30 درجه در نوسان خواهد بود.

مردم ميسور که حدود دو ميليون نفر جمعيت اين شهر را تشکيل مي دهند مردمي ميهماندوست و آرام هستند که تقريبا بين 65 تا 60 % آنان را هندوها 30 تا 20 % آنان را مسلمانان و حدود 10 % آنان را مسيحيان تشکيل مي دهند. مردم این شهر به زبان محلي "کانادا" تکلم مي کنند ولي اکثر آنان زبان انگليسي و هندي را به خوبي مي دانند. ميسور داراي مناطق ديدني زيادي است که عموما جنبه تاريخي و طبيعي دارد و به همين خاطر در کتب محلي آنرا شهر "باغها و قصرها" مي نامند.به طور مثال:

 قصر مهارجه که بسيار مجلل و زيباست و بناي آن به حدود دويست سال پيش بر مي گردد.

برينداوان گاردن با فاصله نوزده کيلومتري شهر ميسور که بر روي سد ميسور به نام "ک _ آر _اس" و  کنار رودخانه معروف آن به نام کاوري ساخته شده و باغ بسيار زيبا و وسيعي است.

چاموندي هيل  که در سيزده کيلومتري ميسور  و در ارتفاع 1150 متري است و معبد بزرگ هندوهاست که بام ميسور به شمار مي رود.

علاوه بر موارد فوق جاهاي ديدني ديگري نظير باغ وحش، قصر لاليتال محل، بيردسينجري و پناهگاه پرندگان مهاجر، مقبره تيپوسلطان و غيره را مي توان نام برد.

 

تحصيل و زندگي در شهر ميسور

با توجه به شرایط زندگي در ميسور از جمله فراهم بودن امکانات لازم، آب و هواي مناسب، امنيت، ارزان بودن خدمات زندگي، دانشجويان در اين شهر با مشکل خاصي مواجه نخواهند بود.

يکي از نکات مثبت جهت زندگي در شهر ميسور سابقه خوب ايرانيان و دانشجويان قديم و جديد در اين شهر مي باشد که تقريبا از حدود بيست و پنج سال پيش در اين شهر در حال رفت و آمد و تحصيل بوده اند و با توجه به روابط فرهنگي و اخلاقي ايرانيان با ساکنان ميسور مردم محلي همواره پذيرائي گرمي از دانشجويان داشته اند و در دانشگاه و مراکز اداري نيز همکاري لازم با دانشجويان صورت مي گيرد. امکانات ضروري همچون بيمارستانهاي مجهز، مراکز توريستي و گردشگاههاي طبيعي فراوان، هتلهاي مناسب و تقريبا ارزان باعث شده است تا زندگي در ميسور بدون مشکل خاصي براي ايرانيان مقيم با روند طبيعي سپري گردد.

ضمنا کالجهاي موجود در ميسور و همچنين دانشگاه ميسور داراي کمترين هزينه و شهريه تحصيلي در منطقه مي باشند و به همين دليل تعداد زيادي از داوطلبين اين شهر را جهت تحصيل انتخاب مي نمايند.

 

معرفي دانشگاههاي ميسور   

الف – دوره هاي غير پزشکي

مهمترين مرکز تحصيلي در ميسور " دانشگاه ميسور" است اين دانشگاه که تاسيس سال 1916 ميلادي و جزء دانشگاههاي پنج ستاره هند است از نظر ارزشيابي وزارت علوم  تحقيقات و فناوري در زمره دانشگاههاي درجه دو محسوب مي شود و جهت تحصيل در اکثر رشته ها و مقاطع معتبر مي باشد. براي مشاهده ليست رشته هاي موجود مهم و مورد تاييد  اينجا را کليک نماييد .

اين دانشگاه تقريبا در تمامي رشته ها در مقاطع کارشناسي ارشد و دکتري دانشجو مي پذيرد و دوره هاي کارشناسي آن در کالجهاي وابسته به دانشگاه برگزار مي گردد.  علاقمندان مي توانند  جهت اطلاع از جزئيات تحصيل در دانشگاه ميسور به سايت  University of Mysore   مراجعه نمايند.       

علاوه بر مرکز اصلي دانشگاه، کالجهاي وابسته به دانشگاه در مقطع ليسانس نيز در بسياري از رشته ها از جمله کامپيوتر، مديريت، بيوتکنولوژي، بازرگاني، تغذيه و کنترل بهداشتي مواد غذائي، حقوق، علوم اجتماعي و ساير رشته هاي مطرح دانشجو مي پذيرند و شهريه تحصيلي در اين کالجها هم علي رغم امکانات تحصيلي مناسب پائين مي باشد. براي مشاهده ليست کالجهاي معتبر دانشگاه ميسور اينجا را کليک نماييد.

علاوه بر آن ميسور داراي چند مرکز تحقيقاتي مهم از جمله "سي _ اف _ تي _ آر _ آي" (مرکز تحقيقات تکنولوژي غذائي هند) مرکز تحقيقات ابريشم و مرکز تحقيقات گفتار درماني و شنوائي سنجي نيز مي باشد که اين مراکز نيز عمدتا در مقاطع دکتري دانشجو مي پذيرند .

ب- دوره هاي پزشکي

در بخش تحصيل در رشته هاي پزشکي نيز کالجهاي شهر ميسور به طور کلي زير نظر دانشگاه مادر به نام "راجيو گاندي "   Rajive Gandhi university of Health sciences "  که دانشگاه معتبري اداره مي شوند.

در شهر ميسور سه کالج وابسته به اين دانشگاه فعاليت دارند که ليست آنان ذيلا اعلام مي گردد:

1 – کالج  "JSS " که در رشته هاي پزشکي، دندانپزشکي، دارو سازي، پرستاري، بينائي سنجي و شنوائي سنجي در حال تربيت دانشجو هستند. در حال حاضر در اين کالج يک دانشجوي ايراني در رشته پزشکي و سه دانشجوي ايراني در رشته دندانپزشکي و داروسازي اشتغال به تحصيل دارند.

 2 – کالج" فاروقيه" که در رشته هاي داروسازي و دندانپزشکي فعاليت دارد و در حال حاضر در اين کالج قريب به پنجاه دانشجوي ايراني به تحصيل اشتغال دارند. شهريه دوره داروسازي در اين کالج بين دو و نيم تا سه لک براي يک دوره چهار ساله است دانشجویان پس از طی کردن دوره چهارساله باید يک دوره نزديک به يکساله در يکي از دانشگاههاي ايران طي کنند و نهايتا دانشجو موفق به کسب رتبه دکتري حرفه اي مي گردد. (هر لک برابر يکصد هزار روپيه است)

گفتني است راه اندازي دوره کارشناسي ارشد در آينده اي نزديک در دستور کار اين کالج قرار دارد.

3 – کالج "شاراداويلاسا"  که در رشته داروسازي فعاليت مي کند.   

مدارک تحصيلي هر يک از کالجهاي فوق از دانشگاه راجيو گاندي صادر مي شود و معتبر می باشد. لازم به ذکر است که متوسط هزينه تحصيل در هر يک از رشته هاي فوق الذکر نسبت به شهرهاي اطراف و با کيفيت يکسان پائين تر است.

ج – دوره هاي مهندسي

در بخش تحصيل در مقاطع کارشناسي، ميسور داراي کالجهاي معتبري همچون:  SJCE , NIE , JSS , Maharaga  مي باشد که تقريبا اکثر رشته هاي مهندسي و همچنين کارشناسي علوم را شامل مي شوند در حال حاضر کالجهاي فوق جهت تحصيل در مقطع کارشناسي مورد تائيد مي باشند. رشته هاي "مهندسي عمران، کامپيوتر، مکانيک، بيوتکنولوژي، الکترونيک و کارشناسي علوم در رشته هاي کامپيوتر، بيوتکنولوژي و مديريت " از جمله دوره هاي مورد بحث در کالجهاي فوق الذکر مي باشند که تعدادي از دانشجويان ايراني در اين دوره ها مشغول به تحصيل مي باشند.

علاوه بر کليه رشته هاي فوق الذکر اخيرا تعدادي از داوطلبان جهت تکميل دوره هاي زبان انگليسي يا کامپيوتر مراجعه مي نمايند که اخذ پذيرش جهت اين رشته ها نيز در کالجها و موسسات معتبر ميسور امکان پذير بوده و دانشجويان مي توانند به مدت حداقل شش ماه تا يکسال با اخذ ويزاي دانشجوئي جهت عزيمت به ميسور اقدام نمايند.

نحوه اخذ پذيرش و زمان مناسب براي اقدام

دانشجو مي بايست حداقل مدارک لازم را از جمله: ترجمه مدارک و ريز نمرات تحصيلي، کپي پاسپورت، شش قطعه عکس و خلاصه سوابق تحصيلي خود را در زماني که از طرف دانشگاه و کالجها اعلام مي شود تحويل قسمت پذيرش نمايد.

معمولا اولين قدم در مراحل اخذ پذيرش ارزشيابي مدارک تحصيلي توسط دانشگاه و شوراي مديريت کالجها مي باشد که در صورت تائيد اين شورا بقيه مراحل ادامه مي يابد. زمان اقدام براي اخذ پذيرش با توجه به گستردگي رشته ها متفاوت مي باشد که به طور خلاصه در ارتباط با دانشگاه ميسور "فروردين تا تيرماه " کالجهاي پزشکي " فروردين تامرداد ماه " و کالجهاي مهندسي "ارديبهشت و خرداد" مي باشد که البته توصيه مي گردد با توجه به کمبود ظرفيت پذيرش در بعضي رشته ها داوطلبين در اولين فرصت ممکن اقدام نمايند تا شانس اخذ پذيرش نهائي بيشتر باشد.

پس از تائيد مدارک تحصيلي در  شوراي مربوطه در صورتيکه تحصيل در مقطع کارشناسي باشد بقيه مراحل در کالجهاي مربوطه صورت مي گيرد در اين صورت مديريت کالج سهم عمده اي در قبول يا عدم قبول دانشجو دارد در اين کالجها  که خصوصي مي باشند دانشجو  مي بايست مبلغي را تحت عنوان خودياري يا شهريه توسعه کالج  « Donation &  Development fee»  بپردازد که بسته به نوع رشته و مقطع تحصيلي بسيار متغير مي باشد تعيين اين مبلغ بر عهده مديريت کالج مي باشد که از دانشجويان خارجي و همچنين آندسته از هنديهائي که بدون شرکت در آزمون ورودي وارد دانشگاه مي شوند اخذ مي گردد.

در مقطع فوق ليسانس دانشگاه ميسور، علاوه بر مراحل اقدامات اوليه ارزشيابي مدارک، داوطلب مي بايست در زمان مناسب که معمولا خرداد و تير ماه مي باشد فرمهاي درخواست پذيرش را از دانشگاه تحويل گرفته و تکميل نمايد و به گروه آموزشي مربوطه عودت دهد. در اين مرحله گروه آموزشي ضمن بررسي سوابق تحصيلي داوطلب در صورت تمايل پرونده را به بخش پذيرش دانشگاه ارسال مي نمايد و بقيه مراحل  پذيرش در سازمان مرکزي دانشگاه پيگيري خواهد شد که در صورت تائيد نهائي پذيرش توسط رياست دانشگاه دانشجو مي بايست فورا شهريه هاي مربوطه را پرداخت و متعاقبا در سر کلاسها حاضر گردد.

طول دوره کارشناسي ارشد در اکثر رشته ها به غير از علوم کامپيوتر دو سال است و کلاسها به صورت حضوري، همه روزه و به سيستم ترمي  است .

اخذ پذيرش تحصيلي در مقطع دکتري علاوه بر مراحل فوق شامل اخذ موافقت استاد راهنما  نيز مي باشد که با توجه به پروپوزال پيشنهادي دانشجو جهت دوره دکتري و همچنين تاييد گرايش تحصيلي و  براي جزئيات اجراي طرح پايان نامه معمولا پيگيري آن بدون حضور شخصي دانشجو بسيار مشکل مي باشد.

ليکن در صورت صرف وقت و پيگيري کارها توسط دوستان داوطلب و يا رابط نمايندگي  دفتر سرپرستي دا نشجويان قابل انجام خواهد بود. اخذ پذيرش دوره دکتري محدود به زمان خاصي نمي باشد و در تمام طول سال و معمولا در فاصله زماني هر سه ماه يکبار در سال امکان پذير  است. پس از اخذ پذيرش دانشگاه، داوطلب مي بايست ضمن تکميل فرمهاي درخواست ويزاي تحقيقاتي، مراحل درخواست ويزا را از دولت مرکزي هند آغاز نمايد.

نکته بديهي است پس از اخذ اين ويزا دانشجو مي تواند با مراجعه به دانشگاه تحصيل خود را آغاز نمايد.

 

نحوه ثبت نام در اداره پليس :

 دانشجو مي بايست ظرف دو هفته از ورود به هندوستان جهت ثبت نام در اداره پليس به اين اداره مراجعه نمايد

معمولا در مراجعه اول تنها ارائه کپي پاسپورت و گواهي پذيرش کافي است و ثبت نام اوليه دانشجو صورت مي گيرد که متعاقب آن گواهي ثبت نام در اداره پليس و اقامت در هند جهت دانشجو صادر مي گردد.  يعني:Residential permit , Registration certificate بديهي است در مراجعات بعدي دانشجو مي بايست مدارک بيشتري از جمله گواهي اشتغال به تحصيل، گواهي افتتاح حساب بانکي و معرفي نامه از کنسولگري يا سفارت ايران در محل تحصيل را به اداره پليس تحويل نمايند خوشبختانه اداره پليس مرکزي ميسور رفتار بسيار مناسبي با دانشجويان دارد و همکاريهاي لازم را انجام مي دهد.

انواع ويزا و نحوه اخذ آن

 ويزاي عمده همه دانشجويان ويزاي دانشجوئي "Student visa"  مي باشد که با ارائه گواهي پذيرش از دانشگاه در سفارت هند در تهران دريافت مي گردد. اين ويزا در قبال ارائه پذيرش در مقاطع کارشناسي، کارشناسي ارشد، دوره هاي زبان، کامپيوتر، يوگا و ... از يکي از مراکز تحصيلي معتبر ميسور قابل دريافت است. دانشجويان مقاطع دکتري مي بايست جهت اخذ ويزاي تحقيقاتي "ريسرچ ويزا"  اقدام نمايند. اخذ تائيد دولت مرکزي هندوستان جهت دريافت اين نوع ويزا مستلزم حداقل پنج الي بسیت و چهار ماه زمان مي باشد که پيرو تاييد وزارت توسعه منابع انساني "MHRD " سفارت هند ويزاي تحقيقاتي را جهت دانشجو صادر مي نمايد.

مدت زمان ويزاي تحقيقاتي سه سال و ويزاي دانشجوئي بسته به مدت زمان تحصيل متفاوت و يک الي دو سال خواهد بود دانشجوياني که به همراه اعضاء خانواده به ميسور مراجعه مي نمايند مي توانند جهت اعضاي خانواده ويزاي همراه " ايکس ويزا "  درخواست کنند که فورا از طرف سفارت هند در تهران و بر اساس ويزاي تحصيلي دانشجو صادر مي شود.

در صورتي که والدين هر دو قصد ادامه تحصيل در هند را داشته باشند تهيه ويزا جهت فرزندان ضروري است.

 

نکات مهم جهت زندگي در شهر ميسور

ميسور از جمله شهرهاي ارزان و با امنيت هندوستان مي باشد و زندگي در ميسور مشابه زندگي در شهرهاي ايران مشکل خاصي را براي ايرانيان يه همراه نخواهد داشت بالاخص اينکه داراي مناظر و گردشگاههاي طبيعي و باستاني مي باشد که به همين خاطر پذيراي تعداد زيادي از توريستهاي بين المللي بوده و دسترسي به مواد غذائي، حمل و نقل، خدمات بهداشتي و اداري براحتي براي دانشجويان مهيا مي باشد.

متوسط هزينه در شهر ميسور براي افراد مجرد حدود 150 – 200 دلار وبراي خانواده حدود 300 تا 400 دلار در ماه مي باشد.(البته با توجه به زندگی هر شخص می تواند متفاوت باشد)

اجاره منزل يک خوابه حدود 3000 روپيه و آپارتمان و واحدهاي دو، سه خوابه حدود 5000 روپيه مي باشد. ساير هزينه هاي زندگي از جمله خريد تلويزيون، يخچال، گاز، روغن ، برنج و غيره مشابه قيمت سراسري هندوستان بوده و تقريبا معادل قيمتهاي موجود ايران و شايد کمي ارزانتر باشد.

دانشجو بهتر است قبل از ورود به ميسور با يکي از دانشجويان با سابقه و يا رابط نمايندگي دفتر سرپرستي دانشجويان جهت اسکان موقت و راهنمائيهاي اوليه هماهنگ نمايد.

بديهي است پس از اقامتي کوتاه در ميسور و طي حدود يک هفته تا ده روز دانشجو مي تواند تحصيل خود را آغاز نمايد. به دانشجوياني که مشکل زبان انگليسي دارند توصيه مي شود سعي کنند قدري زودتر از شروع دوره به ميسور مراجعه نمايند تا حتي الامکان در دوره هاي زبان انگليسي شرکت نموده يا از طريق معلم خصوصي سطح زبان انگليسي خود را ارتقاء دهند.

تحصیل فزرندان در مدارس از عمده نگراني هاي دانشجوياني که با خانواده جهت تحصيل مراجعه مي نمايند وجود مدارس جهت فرزندان ايشان مي باشد که خوشبختانه علاوه بر وجود مدارس انگليسي زبان از سن سه سالگي به بالا امتحانات سراسري مدارس فارسي زبان نيز با حضور رابط آموزش و پرورش در هندوستان همه ساله در شهر ميسور برگزار مي شود و فرزندان دانشجويان مي توانند علاوه بر شرکت در کلاسهاي انگليسي زبان مدارس هندي، امتحانات متفرقه فارسي را نيز در موعد مقرر گذرانده و مدرک تحصيلي فارسي را نيز که از سوي مجتمع آموزشي جمهوري اسلامي در دهلي نو صادر مي شود دريافت نمايند تا پس از بازگشت به ايران در مقاطع بالاتر ادامه تحصيل دهند.

 

  1. مانیپال

شهر Manipala از شهرهای کشور هند است.این شهر در نزدیکی شهرهای Bekal و Mangalore و Malpe قرار دارد.

  1. پونا

پونا يك شهر آرام و دانشجويي با جمعيت حدود سه ميليون نفر به عنوان دومين شهر بزرگ ايالت ماهاراشترا در 160 كيلومتري شرق بمبئي واقع شده است.

پونا از چند جهت مورد توجه قرار دارد: آب و هواي خوب، امنيت اجتماعي خوب،  دانشگاهها و موسسات آموزشي ديرپا و ممتاز، تعداد زياد دانشجويان خارجي، اهميت بالا در صنعت نرم افزار و ارتباطات هند و جاذبه هاي گردشگري.

پونا داراي سه فصل آب و هوايي ميباشد:

 1- فصل باران از اول ماه جون به مدت 4 تا 6 ماه.

2- فصل سرما از اول ماه نوامبر به مدت 4 ماه

 3- فصل گرما از اواسط ماه مارچ به مدت 3 ماه.

آب و هواي پونا معتدل و مرطوب است به طوريكه در طول سال احتياجي به استفاده از بخاري وجود ندارد.

 

  1. حیدر آباد

شهر حیدرآباد، مرکز ایالت آندراپرادش ، یکی از 5 شهر بزرگ هند می باشد که سرکنسولی جمهوری اسلامی ایران ، در سال 1350، در این شهر برای رسیدگی به امور اتباع ایرانی مقیم که عمدتاً یزدی می باشند، تأسیس گردید. این شهر به جهات مختلف سیاسی ، فرهنگی ، تاریخی ، علمی و اقتصادی ، از شهرهای مهم هند و یکی از قطب های اقتصادی سیاسی در جنوب این کشور می باشد. سابقه 500 ساله حضور ایرانیان در این منطقه ، عامل مهمی در ایجاد تحولات سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی در جنوب هند شده است ، به طوری که امروزه هیچ مورخ و باستان شناسی نمی تواند بدون در نظر گرفتن نقش ایرانیان و پادشاهان مسلمان و شیعه مذهب ایرانی در این منطقه ، تصویر کامل و درستی از وضعیت گذشته و حال منطقه ارائه کند. اثرات این حضور تاریخی را می توان در معماری ، زبان ، فرهنگ ، هنر و دیگر ابعاد زندگی مردم جنوب هند، به خوبی مشاهده نمود. نکته قابل توجه در این حرکت تاریخی ، پیدایش حکومت هایی الهام گرفته از اندیشه های اسلامی است که به نوعی مبین اندیشه تمدن ساز اسلام است و برداشتی حکومتی از اسلام را به منصه ظهور رسانده است و این موضوع می تواند عاملی مهم ، برای تحقیق و مطالعه بیشتر در تاریخ این بخش از هند باشد. طی 15 سال گذشته توسعه شهر حیدرآباد در تمامی جهات ، سرعتی فزاینده یافته و این امر به علت توجه روزافزون شرکت ها و بنیادهای علمی و فرهنگی کشورهای مختلف ، به این منطقه است و هرساله تعداد زیادی از هیأت های سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی از کشورهای مختلف ، از جمله جمهوری اسلامی ایران، از این شهر بازدید می نمایند. علاوه بر ایران برخی کشورها نظیر فرانسه ، آلمان و انگلستان ، در این شهر دفاتر فرهنگی ، تجاری و بازرگانی دارند. از نظر اقتصادی ، این شهر یکی از منابع اصلی تهیه مواد دارویی کشورمان می باشد و طی سال های گذشته شرکت های فنّاوری اطلاعات و دیگر رشته های فنی در این حوزه ، نقش مؤثری در صدور خدمات فنی مهندسی به جمهوری اسلامی ایران داشته اند. طی سه سال گذشته، هیأت های اقتصادی و از جمله هیأت 20 نفره تجار اتاق بازرگانی مشهد، هیأت هایی از بازرگانان یزد، قم و دیگر استان ها، به این حوزه سفر داشته اند. در مجموع ، در سال های اخیر، روابط جمهوری اسلامی ایران با ایالت آندراپرادش در جنبه های مختلف افزایش چشمگیری داشته است

حیدر آباد یکی از شهر های بزرگ هند و پایتخت ایالت تلنگانا است این شهر در سواحل رودخانه میوسی در جنوب هند واقع است . سواحل اSecunderabad حیدرآباد به عنوان پایتخت آن که در بلند مدت به عنوان یک شهر دوقلوی با سکندر آباد قلمداد شده است . هم اکنون این دو شهر به طور فاحش رشد کرده اند و به یک کلان شهر بزرگ تبدیل شده اند حیدر آباد به عنوان شهری که دارای رسوم و تاریخ قدیمی و غنی است .

در حال حاضر با شهر معروف بانگالور به عنوان پایتخت فناوری اطلاعات در هند رقابت می کند، که در حال حاضر کانون اصلی گوگل و مایکروسافت در هندوستان است.

اگر شما یک برنامه ظری برای عزیمت به حیدر آباد ترتیب دهید که در حال حاضر به شدت پر طرفدار شده است ، شانس هایی است که شما تاریخچه ۴۰۰ ساله حیدر آباد را از دست خواهید دارد . این شهر سابقاً به کلان شهر تبدیل شده است و از ساختمان های اداری ، مراکز خرید بزرگ یا استفاده از ساختمانهای شیشه ای برخوردار است .

جاذبه های گردشگری حیدرآباد

به طور ایده آل ، کل شهر حیدر آباد در مرحله ساخت و تجدید ساخت قرار دارد . اما از هر لحاظ شهری زیبا و با شکوه است . این شهر از یک فرهنگ متمایز برخوردار است که عمدتاً تحت تاثیر فرهنگ اسلامی قرار دارد. با این حال این شهر به واسطه تعداد زیادی مردان و زنان جوانی که به این شهر سفر می کنند . از یک فرهنگ مدرن برخوردار شده است . حیدر آباد از یک نوع شرایط اقلیمی و آب و هوایی استوایی درست همانطوریکه شما از دیگر شهرهای هند انتظار دارید، برخوردار است . این شهر قدیمی نسبتاً دارای تعداد زیادی جاذبه های گردشگری تاریخی است و می توان انتظار داشته باشید که در طول بازدید خود در این شهر ، از یک تجربه به یاد ماندنی برخوردار شوید.

برای مثال ، چهار مقبره ،تسلیم شده در عبادتگاه کولی قطب شاه که به علت بیماری طاعون در گذشته است . و برج آن به عنوان حد مرزی این شهر شناخته شده است . این شهر قدیمی دارای اماکن تاریخی مثل کالج هنر عثمانی ، مولا علی درگاه ، بقعه های قطب شاه، کاخ فالاکنوما و قلع گلکوندا است. این شهر جدید در عین حال کانون جاذبه های گردشگری هند است که با موزه باستانی و موزه دولتی شAp   آغاز می شود که در آن یک انتخاب وسیع هنر های دستی نمایش داده می شود .

بیرلاماندرا ، دادگاه عالی آنده مراپرادش ، مدرسه دولتی حیدر آباد، اقامتگاه کوتی و دیگر موارد از جمله دیگر محل های توریستی برجسته این شهر هستند . معابد حیدر آباد به میزان مساجد این شهر برابری می کنند که شامل معابد بیرلامندیر ، بالاجی، سانگه های ، و دیگر معابد است . مساجد برجسته حیدر آباد، شامل مسجد مکا، مسجد تولی، و مسجد بادشای است . در بازدید خود از حیدر آباد، می توانید زمانی را به یک میراث فرهنگی پیاده روی اختصاص دهید که از سوی سازمان گردشگری با پلیس گردشگری سایه اندازی شده است.باغات راتش آر یک تجربه واحد در پارک سرگرمی با مناطق جذاب مثل خانه شکار ، قطال مینی و قایق سواری ، ارائه می دهد . پارک لامبینی یک محل بزرگ برای دیدن مناظر حیدر آیاد است که در آن شما می توانید قایق سواری ، اتومیل رانی و لحظات شاد و مفرهی داشته باشید .

گلف و تنیس از جمله و ورزش های پرطرفدار در این شهر است و شما می توانید . برای تریح به هر یک از آنها ملحق شوید . در در این شهر است و شما می توانید برای تفریح به هر یک از آنها ملحق شوید . در عین حال حیدر آباد به عنوان شهری معروف است که در آن شما می توانید جواهر الات و سنگ های قیمتی هندی و صنایع دستی مثل لپکاشی ، کالانحالی ، و بیدری را خریداری کنید . بازارهای این شهر زیاد است که این شهر زیبا کرده است . که از آن آن جمله می توان به بازهای لاد، گالزار ، بلگوم ، باز جنرال ، بازار موندا، خانا خادم اشاره داشت . حیدر آباد در مقایسه با شهرهای مثل بانگلور و مومبای از مکان و غذای بودجه ای ارائه می دهد که می تواند دارای خدمات و تسهیلات جا و مکان و غذای گران قیمت باشد .